Aroma

Aroma var ein gong ein av dei verkeleg store eplesortane i norsk dyrking, før ho etter kvart måtte vike plass for sin eigen raudare slektning, Raud Aroma.
Begge kom inn i dyrking på 1970-talet, og Aroma har svensk opphav som ei kryssing mellom Filippa og Ingrid Marie. Og namnet kunne knapt passa betre.
For her er det aroma.
Smaken har ein skikkeleg fin balanse mellom sødme og frisk syre, kombinert med eit lett sprøtt fruktkjøt. Men det som verkeleg kjenneteiknar Aroma hos oss, er kor utruleg saftig ho er.
Dette kan godt vere det saftigaste eplet me dyrkar – sjølv om Gravenstein nok vil ha eit ord med i laget.
Trea er ekstremt riktberande og bør tynnast for å få rett balanse mellom avling og kvalitet. Men her må ein passe litt på kva ein ønskjer seg. Tynnar ein hardt, kan dei attverande epla bli monstersvære.
Dette er ein typisk kandidat når nokon skal finne det største eplet på garden og legge det på vekta berre for moro skuld.
Aroma kan me ikkje lenger levere kommersielt til fruktlageret, men det betyr slett ikkje at ho har utspelt rolla si hos oss.
No får mykje av avlinga ein annan skjebne:
Eplepressa.
Med alt det saftige fruktkjøtet og den fine balansen mellom sødme, syre og aroma gir sorten eit fantastisk utgangspunkt for eplemost. Så sjølv om Raud Aroma tok over mykje av plassen i den kommersielle dyrkinga, får den originale Aroma framleis vere med.
Ho har rett og slett for mykje godt i seg til å forsvinne.

– Svenskutvikla sort – kryssing mellom Filippa og Ingrid Marie
– Introdusert i norsk dyrking på 1970-talet
– Tidlegare ein av dei viktigaste eplesortane, seinare avløyst av Raud Aroma
– Ekstremt riktberande – bør tynnast
– Kan utvikle monstersvære eple ved hard tynning
– Lett sprø konsistens med svært god balanse mellom sødme og syre
– Kanskje det saftigaste eplet me dyrkar – i hard konkurranse med Gravenstein
– Kan ikkje lenger leverast til fruktlageret hos oss
– Fantastisk presseple som gir svært god eplemost
– Eit skikkeleg rekordeple når storleiken slår til